Leonid Koetsjma - president van de Oekraïne sinds 1994. Hij is opvolger van Leonid Krawtschuk.

14.11.99 HET OEKRAÏENSE VOLK heeft gekozen voor continuïteit. President Leonid Koetsjma mag ruim 56 procent van de massaal opgekomen kiezers aan een tweede ambtstermijn beginnen. Zijn tegenstander in de tweede ronde was de leider van de communisten, die het moest hebben van het electoraat met heimwee naar het grote Sovjetrijk.

Alle andere kandidaten waren twee weken geleden al afgevallen. Daardoor had Koetsjma het westen van de Oekraïne al in zijn zak en hoefde hij zich alleen nog te concentreren op het gerussificeerde oosten met zijn uitgewoonde zware industrie en mijnbouw. Koetsjma - een apparatsjik die is groot geworden in de industriestad Dnjepropetrovsk, waar ooit kernraketten werden gefabriceerd, en die beter Russisch dan Oekraïense spreekt - heeft daar met succes de anticommunistische kaart gespeeld.

Zijn succesvolle politiek om de tegenstellingen tussen het chauvinistische westen, het gerussificeerde oosten en het onuitgesproken midden te sussen en het conflict over de Russische vloot op de Krim tot bedaren te brengen, was daarbij een steun in de rug.

DOET HET ERTOE dat de Oekraïne een nieuwe president heeft? DE HERVERKIEZING van Koetsjma is daarvan het logische gevolg. Maar de schimmigheid van zijn presidentschap dwingt wel tot enige zelfreflectie aan Westerse zijde. Uit angst Rusland voor het hoofd te stoten, is de Oekraïne sinds 1991 op kousenvoeten benaderd. Verder dan een 'partnerschap voor de vrede' wilde de NAVO om begrijpelijke redenen nooit gaan.

Maar die terughoudendheid is niet zonder risico's. Ook met Koetsjma blijft de Oekraïne een kwakkelend 'grensgebied' zo groot als Duitsland en Groot-Brittannië samen, ingeklemd tussen het Westen (de Balkan) waar het instabiel blijft en het oosten (de Kaukasus) waar het instabieler wordt.