NAVO, Noord-Atlantische Verdragsorganisatie

Ontstaan:
De NAVO, of Noord-Atlantische Verdragsorganisatie, werd op 4.4.1949 in Washington door België, Denemarken. Frankrijk. Groot-Brittannië. IJsland. Italië, Canada, Luxemburg, Nederland, Portugal en de VS gesticht. In 1952 traden Griekenland en Turkije toe, in 1955 de Bondsrepubliek Duitsland en tot slot in 1982 Spanje.

Doel:
De NAVO werd als collectief verdedigingssysteem tegen de mogelijke expansie van de Sovjet Unie gesticht. Vanuit een militair sterke positie werd een gewapende vrede bereikt, die de dreiging van oorlog moest verklemen en een goede verdediging moest vormen.

Jongste ontwikkeling:
Sinds de Sovjet Unie en het Warschaupact uiteenvielen, wordt de NAVO vooral gebruikt om UNO-vredesmissies te ondersteunen.

Vele staten in Midden en Oost-Europa wilden graag lid worden van de NAVO. Omdat een directe opname afgewezen werd, stichtte men de coöperatieve Partnership for Peace.

(PFP). Deze samenwerking is een soort wachtkamer voor de vroegere Oostblokstaten.