Nicolaas II, de laatste tsaar van Rusland (1894-1917)

Nicolaas II, Aleksandrovitsj (geb. 1868, gest. 1918), Russische Imperator.

Hij verloor de oorlog tegen Japan (1904-1905) wat na een zogenaamde Bloedige zondag (wanner tientallen mensen werden tijdens een vredesdemonstratie door de kozakken in Sint-Petersburg doodgeschoten) in de Eerste Russische Burgerlijk- Democratische revolutie (1905-1907) uitmondde.

Onder druk van de revolutionaire omstandigheden moest Nicolaas II de Duma (Het parlement van Volksvertegenwoordigers) oprichten. Bovendien dwong hem de eerste Russische revolutie een grondwet te aanvaarden die een einde maakte aan het despotisme van de tsaren.

De sterke voorzitter van de Ministerieraad Petr Stolypin heeft gedeeltelijk binnenlandse problemen opgelost met behulp van de aanzienlijke economische reformen en harde reactionaire beleid tegen sociaal-democraten.

Voor de Eerste Wereldoorlog stond Nicolaas II sterk onder invloed van de raadgevers zoals Grigori Raspoetin die grote invloed op tsaritsa Aleksandra Fjedorovna uitoefende.

Tijdens Tweede Wereldoorlog was hij vaak hulpeloos en de bespreking over zware oorlogsituatie probeerde hij te ontsnappen.

Tijdens Tweede Russische revolutie in 1917 moest hij troon opgegeven ten gunste van de Tijdelijke regering.

Na de Oktoberrevolutie werd Nicolaas II, zijn vrouw en kinderen in het jaar 1918 door de bolsjewieken in Oeral-stad Sverdlovsk doodgeschoten.