Encyclopedie :: O :: Ortodoxe kerk

A

B

C

D

E

F

G

H

I

J

K

L

M

N

O

P

R

S

T

U

V

W

Y

Z

Onder Ortodoxe of wel onder oosterse kerken worden verstaan de (Grieks-)orthodoxe kerken en alle kerken in Oost-Europa en het Midden-Oosten, die zich sinds het begin in organisatie, leer en cultuur zelfstandig hebben ontwikkeld en zich in 1054 definitief van de kerk van Rome hebben afgescheiden.

Verschillen

Beslissend onderscheid tussen de grote Griekse en Slavische kerken en het westerse katholieke en protestantse christendom is dat de oosterse kerken de vergoddelijking van de wereld en de opstanding van Christus benadrukken, terwijl de westerse theologie de nadruk legt op verzoening van de schuld aan het kruis en de vergeving.

De oosterse kerken erkennen alleen de eerste zeven oecumenische concilies. Ze vinden een uiterlijke eenheid niet noodzakelijk. De afzonderlijke kerken Zn zelfstandig en hun grenzen vallen meestal samen met die van de landen (Grieks-, Russisch- en Servisch-orthodoxe kerken).

Aan het hoofd van de oosterse kerken staan patriarchen (ook: metropolieten of aartsbisschoppen). Een ereplaats heeft de patriarch van de Grieks-orthodoxe kerk in Constantinopel, wat soms wordt omstreden door het patriarchaat van Moskou (dat ook wel het 'derde Rome'wordt genoemd).

Het altaar staat meestal achter een zgn. iconostase, een wand met schilderijen van heiligen (iconen). De heiligen en hun afbeeldingen nemen een belangrijker plaats in dan in de katholieke kerk; tijdens de mis is er geen orgelmuziek. De oosterse kerken leggen veel meer de nadruk op de 'schoonheid' van God. De liturgieën kunnen uren duren. Het celibeat geldt alleen voor monniken en bisschoppen. De oosterse kerken traden in 1948 resp. 1961 toe tot de Wereldraad van Kerken.