Russische politicus, leider van de nationalistische partij LDPR De partij van de rechts-nationalistische Vladimir Zjirinovski, mag toch niet deelnemen aan de parlementsverkiezingen die op 19 december van 1999 in Rusland worden gehouden.

De Centrale Verkiezingscommissie bepaalde wel dat de extreemrechtse LDPR-leider Vladimir Zjirinovski niet op de kieslijst van zijn partij mag staan. Zjirinovski, die woedend reageerde op het besluit, blijft overigens op een kieslijst staan van een politiek gelegenheidsblok waarin een aantal kleine partijen samen met de LDPR samenwerken.

De LDPR kreeg in oktober van 1999 geen toestemming mee te doen aan de verkiezingen wegens het overleggen van valse gegevens over de bezittingen van de kandidaten. Nadat het ooggerechtshof in een soortgelijke zaak bepaalde dat de uitsluiting ongeldig was, moest de verkiezingscommissie ook de LDPR weer toelaten. De commissie hield vast aan een verbod voor Zjirinovski persoonlijk.

De populariteit van Zjirinovski is al enige tijd tanende. De woede-aanvallen van de 'politicus' zijn intussen algemeen bekend. Zjirinovski haalde onder meer het nieuws door een vrouwelijk parlementslid aan de haren te trekken en door de hervormingsgezinde ex-premier Boris Nemtsov tijdens een televisiedebat met sinaasappelsap te overgieten. De LDPR eindigde bij de verkiezingen van 1995 nog op de derde plaats. Het is deze keer de vraag of de kiesdrempel wordt gehaald.

De populariteit van Zjirinovski is al enige tijd tanende. De LDPR eindigde bij de verkiezingen van 1995 op de derde plaats, maar het is de vraag of op 19 december de kiesdrempel zal worden gehaald.

De ultranationalist Vladimir Zjirinovski heeft in de Doema, de Russische Tweede Kamer, voorgesteld om op de eerste dag van het nieuwe millennium eenderde van alle Russische gevangenen vrij te laten. Het zou daarbij gaan om zo'n 330.000 gevangenen. Dit 'millenniumsgeschenk' moet de druk op de overvolle Russische gevangenissen op grote schaal verlichten. Bovendien is het bedoeld om plaats te maken voor de verwachte toestroom van duizenden Tsjetsjeense rebellen, die het Russische leger in de opstandige republiek krijgsgevangen hoopt te maken.

Het voorstel is door verscheidene organisaties in het land opvallend positief ontvangen. Vooral binnen het gevangeniswezen is veel steun voor het 'ontlasten' van de uitpuilende cellen. Kritiek is er echter wel op de selectie die Zjirinvoski voorstelt. Volgens hem zou de amnestie ook op grote schaal voor zware misdadigers moeten gelden. Leidinggevenden binnen het gevangeniswezen wijzen dit als gevaarlijk van de hand. Ze verwijzen naar de gevolgen van de massale amnestie van 1953 direct na de dood van Stalin.

De toenmalige KGB-chef Lavrenti Berija liet in een zeer korte periode maar liefst een miljoen Russische gevangenen vrij, onder wie zware criminelen. Dat was bijna de helft van de gehele Russische gevangenispopulatie in die tijd. Vrijwel direct kreeg de toenmalige Sovjet-Unie te maken met een enorme misdaadgolf.